میز تاکتیک ۳: کارلو آنچلوتی - پدرخوانده

نگاهی به جهان‌بینی، فلسفه و سبک رهبری کارلو آنچلوتی در اپیزود سوم «تاکتیک» در روزگاری که فوتبال مدرن در احاطه سیستم‌های خشک، ریاضی‌وار و تئوریسین‌های خستگی‌ناپذیر با پرس‌های سنگین قرار گرفته، کارلو آنچلوتی شبیه به مسافری از عصری دیگر به نظر می‌رسد؛ مردی با یک ابروی بالا‌رفته، آدامسی در گوشه دهان و سکوتی سنگین در کنار خط که بارها و بارها فاتح اروپا شده است. اپیزود سوم پادکست «تاکتیک» کالبدشکافی دقیقی از این پدیده است. چرا مربیانی نظیر آریگو ساکی یا برلوسکونی او را متهم به نداشتن نبوغ تاکتیکی می‌کردند، اما شاگردانش از آندره‌آ پیرلو تا کریستیانو رونالدو و وینیسیوس، او را فراتر از یک مربی و شبیه به یک «پدر» ستایش می‌کنند؟ این برنامه مخاطب را به سفری جذاب در لایه‌های شخصیتی کارلتو می‌برد: • چگونه پذیرش اشتباه درباره روبرتو باجو و روبه‌رو شدن با جادوی زیدان، او را از یک مربی دگم به منعطف‌ترین تکنسین تاریخ تبدیل کرد؟ • چرا فرهنگ رختکن آنچلوتی بر مفهوم سنتی و کهن «خانواده ایتالیایی» بنا شده و چطور این فرهنگ در برابر ساختارهای شرکتی و مدرن تیم‌هایی مثل بایرن و پی‌اس‌جی پس زده شد؟ • و راز بزرگ کامبک‌های جنون‌آمیز مادرید: چگونه یک رهبر می‌تواند در میان اوج هرج‌ومرج، اختیار را به بازیکنانش بسپارد و آرامش مطلق را در زمین بازتولید کند؟ این اپیزود پاسخی است به این پرسش بنیادین که در فوتبال قرن بیست‌ویک، آیا «سیستم» مهم‌تر است یا «انسان»؟